چنانچه در همه جا مرسوم است هدف از نامگذاری روزها و هفته‌های خاص، بزرگداشت ارزش‌ها و اعتقادات یک ملت می باشد زیرا بر مبنای همین اعتقادات است که پیوندهای دینی، ملی، فرهنگی، علمی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در جامعه شناسایی شده و منجر به نوعی همبستگی و همکاری عمومی می‌شود . حالا اگر 8 سال دفاع مقدس در فرهنگ و اعتقادات و سرنوشت کشور و انقلاب تعیین کننده بوده سوالی مطرح می شود که اساساً هرکشوری پایان جنگ و یا هر بحرانی را گرامی می دارد پس در مورد دفاع مقدس آغاز آن را چرا ؟

ساده ترین جوابی که به ذهن می آید این است : مگر در پایان هشت سال دفاع مقدس ما پیروز مطلق میدان نبرد نبوده ایم؟ مگر دشمن به کدام هدفش دست یافت ؟ پس به عنوان اولین گام برای تکریم و دفاع از هرچه از دست نداده و هرچه که بدست آورده ایم باید جشن گرفت .
نامگذاری هفته اول مناسبت شروع رسمی جنگ تحمیلی عراق علیه ایران یعنی از ۳۱ شهریور تا پایان آن در ۶ مهرماه به نام هفته دفاع مقدس به دلایل ذیل بهترین زمان می باشد و ازچند منظر قابل توجه است.
۱- اطاعت پذیری و فرمانبری نظامیان و غیرنظامیان از یک مجتهد دینی تحت عنوان ولایت مطلقه فقیه .
۲- ایجاد فضای امن بر اجرائی شدن شعارهای انقلاب در عرضه های داخلی وخارجی کشور .
۳- ثبیت انقلاب اسلامی و فراهم شدن زمینه های صدور آن.
۴- پالایش عناصر ضد انقلاب از عناصر انقلابی . بقول شهید چمران وقتی شیپور جنگ نواخته می شود مرد از نامرد مشخص می شود . .
۵- ظهور و رشد روحیه استقامت، وحدت و پایداری در تمام سطوح جامعه ایرانی.
۶- اعتماد به جوانان و ظهور نخبگان جدید در اداره جنگ در تمامی سطوح .
۷- رشد مهندسی دفاعی درفالب جهاد .
در مورد نگاه حضرت امام رحمة الله علیه به هفته دفاع مقدس به یکی از فرمایشات ایشان اشاره می کنیم که فرمود :

«... لازم است ملت شریف ایران عموما و خصوصا دولتمردان و گویندگان و نویسندگان و شاعران و هنرمندان از این قشرهای فداکار هریک به سهم خود قدردانی نمایند و مراحل مختلف پیروزی این حماسه آفرینان را با گفتار و نوشتار و کردار خود در معرض نمایش گذارند. ودر محافل "هفته جنگ " فواید و نتایج و پیامدهای آن را برشمارند ، و روح شجاع این رزمندگان بزرگ را هرچه بیشتر تقویت کنند ...»